|
 Rachowice - Kościół par. p.w. Trójcy Świętej.
Rachowice są wymienione w 1305 r., jako wieś na prawie niemieckim, która powstała
prawdopodobnie w drugiej połowie XIII w. i należała do starego, Górnośląskiego rodu rycerskiego Bierawów. W 1475 r. rycerz Mikołaj Bierawa sprzedał dwór i wieś Rachowice
rycerzowi Christofowi. Od 1571 r. właścicielami dóbr rachowickich byli Larischowie - górnośląski ród arystokratyczny. W 1602 r. jako właściciel dóbr występuje Jeremiasz Orzeski von Syrin. W
latach 1625-1711 dobra posiadali starzy "śląscy władykowie" (drugi stopień stanu rycerskiego) von Holy, herbu Bróg. W 1720 r. dobra nabył przybysz z Polski: hrabia Gabriel Wyhowski. Od
1730 r. dobra Rachowickie weszły w kompleks wielkiej własności hrabiów von Hoditz, właścicieli Ziemi Sośnicowickiej.
Kościół p.w. Świętej Trójcy istniał już w 1305 r. Wzmiankowany w latach 1376 i 1447. W części
murowany - prezbiterium (gotyckie, XV/XVI w.) i zakrystia. Pozostała część budowli (nawa i wieża) - drewniana.
W kościele zachował się oryginalny, drewniany, dębowy portal z XVII w. - wspaniały przykład
niegdysiejszej sztuki ciesielskiej. Uwagę zwracają również kute, stalowe drzwi do zakrystii,
stanowiące przykład XV wiecznej sztuki hutniczej i kowalskiej. We wnętrzu - ołtarz główny barokowy, bogato rzeźbiony i złocony, z licznymi rzeźbami figuralnymi.
Na uwagę zasługuje też ogrodzenie kościoła wykonane w XVIII/XIX wieku, nakryte dwuspadowym daszkiem gontowym.
|
